Rozdział XI

A więc, witam po raz kolejny wszystkich czytelników. tym razem nie mam o czym pisać, więc po prostu macie notkę. (nie przynudzam)
---------------------------------

Rozdział XI

- Macie tu bibliotekę?!- stałam wraz z Walterem w drzwiach gigantycznego pomieszczenia, z mnóstwem regałów.

Mężczyzna właśnie, według umowy, oprowadzał mnie po budynku, domu Alucarda, i teraz także moim. Byłam już w jadalni (jakbym zgłodniała, to mogę tam iść, zawsze coś się znajdzie), w salonie (zupełnie nie wiem po co on jest, Alucard pewnie tam nie przesiaduje), pokój w którym rozmawiałam z sir Integrą, chyba pokój gościnny, oraz drzwi pokoju Alucarda, zawsze zamknięte. Nie miałam tam wstępu, chyba, że Alucard mnie tam wpuści.

- Oczywiście, że mamy. Zamiast w Kwaterze Głównej Hellsinga, to tutaj jest biblioteka, jako, że były trzy pokoje na zbyciu.

- Trzy pokoje książek…- westchnęłam. Lubiłam czytać, taka biblioteka to był dla mnie raj.

- Połączone zostały trzy pokoje, tworząc główna bibliotekę. Jest jeszcze mniejsza, z libri proibiti, tam wstępu nie masz.

- Z czym?- zrobiłam wielkie oczy. Po jakiemu on to powiedział?

Walter sie zaśmiał.

- To po włosku “zakazane księgi”.

Nie wiedziałam co powiedzieć. To chyba oczywiste, że skoro to księgi zakazane to nie mam wstępu. Tylko, co tam jest...?

- Ile jest książek, które mogę czytać?

- Ponad sto tysięcy. Wszystkie gatunki. Fantastyka, przygoda, biografie...- zaczął z lekką dumą wyliczać.

Westchnęłam z zachwytem.

“ Przynajmniej będę miała co robić, gdy nie będe spała”

- Dziękuję, pozwolisz, że sie tu rozejrzę?

- Proszę.- Walter ukłonił się lekko, ogarniając ręką księgozbiór, a potem wyszedł.

- Od września Waltera nazywasz ojcem, a mnie wujkiem.- powiedział Alucard stojąc w drzwiach mojego pokoju.

- Że co?!- wykrzyknęłam.- Ty moim WUJKIEM?! To, że Walter ma być ojcem, to przeżyję, ale ty wujkiem?!

- Będziesz musiała.- odparł krótko.- Wszystkie papiery sa już załatwione. Pamiętaj. Twoja matka zginęła w skutek wojny dwóch gangów. Napadli na twoją wieś, tylko ty przeżyłaś. Zostałaś przeniesniona do ojca, który od dwóch lat z wami nie mieszka. Chodzisz do pierwszej klasy, do gimnazjum w Londynie. Do szkoły jest pięć kilometrów, więc Walter bedzie cię odwoził. A co do twoich ocen... nie obchodzą mnie. Jedyne co mogłoby mnie zainteresować w twojej szkole, to fakt, że ktoś cos podejrzewa. Jesli tak będzie...

- Tak wiem, zabijesz go.- przerwałam mu zniecierpliwiona.

- Zginie w przypadkowych okolicznościach, czyli na przykład ktoś go porwie, czy zostanie potrącony przez samochód. Ostrzegałem i ostrzegam.

- A jeśli to moja przyjaciółka?

- To pomyślę.

- Ale to, że zostałeś moim wujkiem? To bez sensu...!

- Jakoś musi być.- Alucard wzruszył ramionami- Jutro w południe jest akademia. To pierwszy dzień szkoły, wypadnij dobrze. Nie żeby mnie to obchodziło...

Usmiechnęłam się pod nosem

Ubrana galowo weszłam na aule i zbliżyłam się do miejsc na końcu sali, obok brązowowłosej dziewczyny.

- Jestem Kate.- powiedziała, jak tylko usiadłam, obracając się do mnie z wyciągniętą ręką.

- Alicia Stone.- odpowiedziałam jej powoli, potrząsając dłonią. Była bardzo gadatliwa, ale przeczuwałam, że mogłybyśmy się zaprzyjaźnić.

- Proszę o uwagę.- usłyszałam głos z głośników.- Witam wszystkich tu obecnych, a szczególnie pierwsze klasy. A teraz, wyczytam, gdzie pierwszoklasiści mają się udać, i z kim. Klasa Ia- pani Claire Cross, Klasa 1b- Michael Smith. Klasa 1c- pani Isabella Wright, Klasa Id- pan Benjamin Ruber. Dziękuje za uwagę, a teraz proszę się udać za wychowawcami.- Dyrektor usiadła, a nauczyciele wstali.

Pani Cross wyczytała uczniów swojej klasy, do której, szczęśliwym trafem należałam i ja, i Kate.

Poszłyśmy za nią do sali 102.

Usiadłam razem z nowopoznaną dziewczyną, i słuchałam nauczycielki.

- Witam całą klasę. Jak słyszeliście, nazywam się Claire Cross i uczę matematyki, również was.

- Pani z maty na wychowawczynie...- jęknęła cicho Kate.

- Panno Parker, ma pani cos do powiedzenia?- odezwała się pani Cross.

- Eee...- dziewczyna wyprostowała się i zerknęła na mnie szukając pomocy.

- Niech się wszyscy przedstawią.- wyszeptałam prawie bezgłośnie.

- Tak.... chciałabym, by wszyscy się przedstawili, ja znam tylko Alicię, na przykład.

- Dobrze, a więc niech każdy przedstawi się. Zacznijmy od ciebie.- wskazała na piegowatego blondyna siedzącego w pierwszej ławce.

- Ja...?- zająknął się chłopak.- Jestem Max Rider.

- Witaj.- Pani Cross pierwszy raz sie uśmiechnęła.

Gdy ja sie przedstawiłam zapadła głucha cisza.Większość osób znała historię jedynej osoby która przeżyła atak gangów. Po chwili rozloegły sie szepty.

- Proszę o ciszę. Panna Stone na pewno nie chce o tym mówić, tak?

Zawstydzona pokiwałam głową, choć w środku się śmiałam. Gdyby znali prawdę, to nikt, by teraz nie siedział i sie nie przedstawiał, tylko kryliby się gdzieś, tak, żeby go nie zaleźli.